مهدی اخوان ثالث، شاعر، نویسنده و مترجم برجسته ایرانی است. او در سال ۱۹۳۸ در شهر تبریز متولد شد و در سال ۱۹۷۷ در تهران درگذشت. اخوان ثالث در زمینه شعر، داستان کوتاه و ترجمه فعالیت می‌کرد و آثار فراوانی را به زبان فارسی منتشر کرده است. شعرهای او به شیوه‌ای متفاوت و نوین نگارش شده‌اند و با استفاده از تصاویر غنی و زبان شاعرانه، احساسات و تجربیات خود را به خواننده منتقل می‌کنند. او یکی از شاعران برجسته دهه ۵۰ میلادی در ایران بود و آثارش همچنان در بین علاقه‌مندان به ادبیات و شعر محبوبیت دارند.
در ابتدای کتاب نوشتاری از دکتر شفیعی کدکنی آورده شده که به برخی از ویژگی‌های شعری اخوان ثالث اشاره کرده است. در بخشی از این نوشتار آمده است: «اخوان در شعر و در نثر صاحب اسلوب خاصی بود. یک قطعه شعر او (چه کلاسیک و چه مدرن) در میان صدها قطعۀ مشابه، خود را ممتاز از همه نشان می‌دهد. نثر او نیز چنین است. کافی است یک فقره از آن را در میان چندین صفحه از نوشته‌های دیگران قرار دهید. او با نخستین سطر، اسلوب خود را نشان می‌دهد».
نوشتار بعدی کتاب به قلم خود اخوان ثالث است که در این نوشتار او اشاره‌ای به آغاز شاعری خود کرده و سپس زبان شاعری‌اش را تبیین کرده است. نوشتار سوم کتاب دربارۀ زندگی و هنر شاعری اخوان ثالث است. در نوشتار چهارم این کتاب به تدریس اخوان ثالث در سال 1358 در دانشگاه تهران با موضوع «نقد و بررسی شعر معاصر» اشاره‌ای گذرا شده است.
نوشتارهای بعدی کتاب در واقع درس‌گفتارهای اخوان ثالث در کلاس درس است که ابتدا با مقدمه‌ای بر نقد و بررسی شعر معاصر آغاز شده و در ادامه دربارۀ شعر «هوای تازه» از شاملو، «زمین» سایه، «جزیره» زهری، و سهراب سپری و نیما و فروغ مطالبی بیان شده است.
