چندصدایی نوع عمودی قرن‌های هجدهم و نوزدهم اروپا توسط موسیقیدانان اروپایی و موسیقیدانان اروپایی‌‌محور در اوایل قرن بیستم وارد ایران شد. این چندصدایی اساسا تطابقی با سیستم موسیقی ایران یعنی سیستم دستگاه‌ـ مقام ندارد. عدم تجانس این دو سیستم باعث مشکلات و سردرگمی‌های فراوانی در موسیقی معاصر ایران شده است که متأسفانه تا به امروز ادامه دارند. این کتاب مقدمه‌ای است بر مقوله‌ی چندصدایی در موسیقی ایران. در این کتاب سعی شده است که حرکت‌های چندصدایی از درون خود سسیتم دستگاه‌ـ مقام استخراج و استفاده شوند. انواع چندصدایی ایران مانند واخوان‌ها، حرکت موازی، و جواب آواز (تقلید) ابتدا معرفی شده و بعد به صورت‌های دوصدایی و سه‌صدایی گسترش یافته و توضیح داده شده‌اند.