این کتاب اثر شیخ نجیب الدین رضا جوهری تبریزی اصفهانی، از عارفان بزرگ عصر صفویه است. این کتاب مشحون از نکات مهم عرفانی است که قبل از وی کمتر کسی بدان پرداخته و هر کدام از مطالب مطرح شده نیاز به شرح وافی و کافی دارد.