کتاب قرقیزستان: جامعه، فرهنگ و سیاست نوشته امید رحیمی باهدف ارائه یک شناخت عینی، به‌روز و جامع از جمهوری قرقیزستان برای مخاطبین ایرانی تهیه و تدوین شده است. این کتاب نتیجه تحقیقات متعدد نویسنده و نیز برگزاری نشست‌های متعدد تخصصی با پژوهشگران ایرانی و خارجی و نیز برخی مسئولین سابق تهیه شده است. بسیاری از نکات تحلیلی و داده‌های عینی به کار رفته در این کتاب از مطالب دریافت‌شده از کارشناسان و کارکنان سابق سفارت و رایزنی‌ فرهنگی جمهوری‌ اسلامی ایران در قرقیزستان به دست آمده است. درعین‌حال تلاش شده تا از منابع به‌روز در ادبیات لاتین با هدف تنوع‌بخشی به دیدگاه‌های ارائه شده، استفاده شود. اثر حاضر در قالب ۹ فصل مجزا تدوین شده است. فصل اول تحت عنوان «جغرافیا» به بیان ویژگی‌های جغرافیای طبیعی و سیاسی قرقیزستان پرداخته و در بعد جغرافیای انسانی، به ارائه آخرین داده‌های موجود در حوزه جمعیت‌شناختی این جمهوری می‌پردازد. در فصل دوم تلاش شده تا یک نگاه جامع و درعین‌حال مختصر پیرامون تاریخ قرقیزها از دوران کوچ‌نشینی تا تحولات معاصر پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی ارائه شود. سومین فصل با عنوان «اقتصاد» نیز یک نگاه جامع پیرامون وضعیت اقتصادی و آخرین شاخص‌های مربوطه برای مخاطب فراهم می‌آورد. در فصل چهارم تحت عنوان «سیاست داخلی» موضوعاتی همچون انتقال قدرت، انقلاب رنگی سال ۲۰۰۵ و برخی تحولات سیاسی اخیر در کنار ساختارهای سیاسی این کشور بررسی شده است. در فصل پنجم با عنوان «فرهنگ و هویت ملی» بر هویت ملی، فرهنگ و ادبیات، ملی‌گرایی و قوم‌گرایی در کنار تأثیر جهانی‌شدن، تأکید شده و مباحثی مطرح می‌شود. در نگاهی جامعه‌شناختی، بافت اجتماعی قرقیزستان با پرداختن به موضوعاتی همچون سنت و مدرنیته، جایگاه اسلام در جامعه، شکاف‌های اجتماعی شمال و جنوب، نقش و جایگاه زنان، فضای مجازی و فعالیت سازمان‌های مردم‌نهاد در قرقیزستان؛ بررسی شده و برخی از آخرین شاخص‌های اجتماعی این جمهوری ذیل فصل «جامعه» ارائه گردیده است. فصل هفتم کتاب در دو گفتار مجزا به بررسی سیاست و روابط خارجی قرقیزستان پرداخته است. در گفتار نخست، سیاست خارجی این جمهوری از دوره ریاست جمهوری عسکر آقایف تا سورانبای جین‌بیک‌اف مورد بررسی قرار گرفته و در گفتار دوم، روابط این جمهوری با بازیگران بین‌المللی و منطقه‌ای همچون روسیه، آمریکا، چین، ترکیه، رژیم صهیونیستی و عربستان سعودی به اختصار تحلیل شده‌ است. در فصل هشتم با تحلیل سیر تحول و فضای سیاسی- اجتماعی حاکم بر رسانه‌ها، و معرفی رسانه‌های مختلف این کشور اعم از روزنامه‌ها، وب‌سایت‌ها ، رادیو و تلویزیون ؛ تلاش شده تا چشم‌اندازی کلی از وضعیت رسانه‌ها در قرقیزستان ارائه شود. در فصل نهم تحت عنوان «ادیان و مذاهب» در وهله نخست به ادیان و گرایش‌های مذهبی قرقیزستان پرداخته شده و پس‌ازآن تلاش شده تا جریان‌های اسلام‌گرای تأثیرگذار بر این کشور اعم از جریان‌های صوفیه نقشبندیه و حتی گروه‌هایی نظیر حزب‌التحریر و یا جنبش اسلامی ازبکستان مورد بررسی قرار بگیرند.