این کتاب از خوش ترین و سرخوش ترین بخش های شاهنامه سخن می گوید؛ از داستان های دلدادگی و خنیاگری. می خواهد بگوید عظمتی به مانند «برافکندم از نظم کاخی بلند»، از این فصل و نوای دلجوی زندگی خالی نیست و دلاوری ها و دلدادگی ها دو روی سکۀ پرارج حماسه اند و بسیاری از داستان های شاهنامه بن مایه ای در دلدادگی و خنیاگری دارند.