هرمان هرتزبرگر هم برای آثار معماری و هم برای آنچه که در تشریح افکار و ایده‌هایش نوشته، در دنیای معماری شناخته‌شده است. ساختمان‌هایی چون سنترال بهیر در آلپدورن و مدرسه‌های زیادی که طراحی کرده، به‌علاوه کتاب‌هایی چون درس‌هایی برای دانشجویان معماری (که به زبان‌های بسیاری ترجمه شده) الهام‌بخش نسل‌های متعددی از معماران و دانشجویان بوده است. در کتاب ساختارگرایی و معماری نیز، هرتزبرگر بنیان‌های نگرش معمارانه‌ی خود به خلق فضای معماری را با اتکا به اندیشه‌ی نقادانه‌اش‌ تشریح می‌کند. این کتاب تلاشی است برای بیان این‌که ساختارگرایی چیست و چه معنا و مابه‌ازایی در معماری دارد. آنچه که او به عنوان ساختارگرایی واقعی در معماری طرح می‌کند نحوه‌ای از اندیشیدن است که فرصت‌های بسیار زیادی را برای بازاستفاده از ساختمان‌ها ایجاد می‌کند؛ چیزی که می‌تواند به بحث‌های مطرح پیرامون پایداری، مسیری جدید دهد و امکان تأثیر‌گذاری بیشتری برای کاربران و در پی آن، فرصت بروز و ظهور آنچه را که هرتزبرگر معماری دموکراتیک می‌خواند، فراهم آورد.