توسعه صنعت ساختمان، یکی از معیارهای رشد و توسعه کشورها محسوب می شود. بیشترین سهم انباشت سرمایه ثابت و بالاترین سهم اشتغال در بخش صنعت و جذب افراد تحصیل کرده و کارآمد در این بخش وجود دارد. افزایش تقاضای مسکن به دلیل رشد جمعیت نقاط شهری، مهاجرت به شهرها و در نهایت توسعه شهرنشینی از یک سو و عدم عرضه کافی مسکن با توجه به پاسخگو نبودن روش های سنتی ساخت و ساز از سوی دیگر، استفاده از روش های صنعتی سازی ساختمان را اجتناب ناپذیر کرده است. صنعتی سازی، فرآیندی است که با بهبود کیفیت، زمان ساخت و استفاده از نیروی کار منجر به افزایش خروجی سیستم و بهینه سازی بهره برداری از تجهیزات، تسهیلات و تکنولوژی می گردد. برخلاف تصور عموم، مفهوم صنعتی سازی ساختمان فقط به معنای پیش ساخته سازی نیست، بلکه شامل، پیش مونتاژ، مدولاریزاسیون و کاربرد فناوری های نوین در فرایند ساختمان سازی نیز می گردد. صنعت ساختمان سازی جایگاهی استراتژیک و پراهمیت در اقتصاد یک کشور دارد تا جایی که به عقیده کارشناسان اقتصادی در کشورهای در حال توسعه این صنعت می تواند موتور محرک اقتصادی کشور باشد. حل مشکلاتی نظیر زمان طولانی اجرا، عمر مفید کم و هزینه زیاد اجرای پروژه ها نیازمند ارائه راهکارهایی علمی و عملی از سیستم های نوین و مصالح ساختمانی جدید برای کاهش وزن و زمان ساخت و نهایتا کاهش هزینه ها است. ویژگی های سیستم های نوین ساخت وساز نظیرایمنی در برابر آتش، عملکرد حرارتی، آکوستیک ، دوام، سرعت اجرا، سبک سازی عمر مفید و دوام بالا، سبب شده است تا کشورهای پیشرفته در پروژه های ساخت و ساز خود از این مصالح و سیستم ها به وفور استفاده کنند. این نوشتار تلاشی است در جهت آشنایی بیشتر جامعه مهندسی کشورمان با مصالح و سیستم های نوین ساختمانی در جهت افزایش استفاده از این سیستم ها در صنعت ساختمان سازی کشورمان و کاهش هزینه و زمان ساخت، افزایش کیفیت ساخت و در نهایت رونق صنعت ساختمان.