راجا رائو فیلسوف، ادیب و سیاستمدار هندی آمریکایی از پیشگامان ادبیات پسا استعماری هند است که بر نسل های پس از خود تأثیری بسیار گذاشته است. بیشینه شهرت او به دلیل سبک ویژه اش در به کارگیری شیوه های ماورایی قصه گویی متون کهن هندی پوراناها و ارائه آنها در قالب داستان نویسی مدرن است. گربه و شکسپیر سومین اثر داستانی او در سال 1965 منتشر شد. گربه و شکسپیر اثری است شاعرانه و مناجات گونه که از فرم های قراردادی رمان نویسی خارج و به متنی پورانیک بدل شده است. قهرمان داستان که در آثار پیشین رائو در جست وجوی راهنما، مرشد و یا گورو بوده است، در این اثر او را در هیئت گوویندان نایر یافته است. رائو با استفاده از استعاره گریه مادر و توله هایش از مادرانگی ازلی، کارما، عشق، مرگ، زندگی و آرزوهای دست یافته و دست نایافته می گوید.