یکی از ویژگی های نظریه پست کلونیال، گسستن از ایدئولوژی هایی است که هر یک به شکلی در پیوند با ادبیات کشورهای مشترک المنافع تصور شده اند، اما واقعیتی که در گسست های افراط آمیز، به آن توجه نشده آن است که این کار ناخواسته و ناخودآگاه به سمت و سوی اهداف گروهی از نویسندگان غربی کشانده می شود که منظورشان افزودن بر غنای ادبیات انگلیسی است. این مساله، هم مشکل گروه های مرکزی را دشوارتر کرده است و هم گروه های حاشیه یی را. ادوارد سعید و اسپیواک، هریک به شکلی متفاوت نشان داده اند که امروز «پیرامونی» در «مرکز» قرار گرفته است. دستمایه و سرمایه بسیاری از ادبیات انگلیسی زبان امروز، ماجراهایی است که در کشورهای مستعمره روی داده است.