کتاب «نشانه شناسی سینما» اثری اساسی در تاریخ تأمل در سینماتوگرافی است. بخش اول کتاب (که در یک جلد در سال 1968 منتشر شد) اولین گام در تلاش کریستین متز برای یافتن رویکردی نشانه‌شناختی به سینمای رئالیستی است: او اولین برخورد بین شیوه‌های فکری الهام گرفته از زبان‌شناسی مدرن و سنت زیبایی‌شناختی را ارائه می‌کند. این کتاب در واقع تاملاتی در مورد مفهوم "زبان سینمایی" است. بخش دوم (منتشر شده در جلد دوم در سال 1972) این تحلیل ها را تکمیل می کند. بخش اول، متشکل از تحلیل‌های قبل از سال 1968، در نتیجه بالادستی از تعهد نویسنده، نشان می‌دهد که چگونه این رویکرد جدید، که تحت نام «نشانه‌شناسی» شناخته می‌شود، چگونه به طور دقیق و به‌ویژه اصیل بیان می‌شود. در بخش دوم، ما می بینیم که از طریق بازی پیشرفت ها و بازگشت های خودانتقادی، ادامه ها و تغییرات، خطوط کلی این «نشانه شناسی دوم» شکل می گیرد که کریستین متز خود را به وسیله مجموعه به آن متصل کرده است. کریستین متز زبان شناس آلمانی، مترجم، استاد، متخصص موسیقی جاز و نظریه پرداز فیلم است.