نقره‌گون شد دامن دشت و دمن از شیار کوه، نور صبح ریخت روز تا آسیمه سر از ره رسید دیو شب از پهنه صحرا گریخت غنچه خورشید سر زد از افق با سپیده‌دم، صفای فرودین گلشن گیتی شد از لطف بهار غیرت روی نگارستان چین