شانزده سال پیش، دانشجو بودم و برای سخنرانی، شاید به صد دبیرستان رفتم. در آن زمان تصمیم گرفتم که به طور مستقل دربارۀ روابط دختر و پسر صحبت نکنم. می دانید چرا؟ چون در شانزده سال پیش، اینگونه رابطه ها نه تنها از نظر شرع حرام که از نظر عرف نیز بسیار ناپسند بود. همچنین، در آن زمان، هنوز آمار خودکشی و افسردگی که پیامد اینگونه روابط بود، آشکار و مشخص نبود. همچنین، هنوز آمار طلاق ها و جدایی ها و دل مردگی ها و خیانت ها عیان نبود. زمانی هم که در جلسه ها دربارۀ این مسئله صحبت می کردم، همه فقط نگاه می کردند و به نظرشان می آمد که من متوجه مسئله نیستم. بعد از آن سا لها، این نخستین فرصتی است که به صورت تخصصی و مجزّا به این موضوع می پردازم و این بحث را مطرح می کنم؛ زیرا احساس می کنم که هم شخصیت ها بیشتر رشد یافته اند و هم فضا آماده تر است.