بررسی فرهنگ و بن مایه های فرهنگ ایرانی از آغاز تا قرن پنجم هجری قمری و شرح هر یک از این عناصر موضوع کتاب عناصر فرهنگ ایرانی در ادبیات فارسی از نشر تیرگان است. برخی از افراد خاندان‌های بزرگ ایرانی با راه یافتن به دربار خلافت، آیین کشورداری و رفتارهای درباری را به اعراب آموختند و این اثرگذاری تا آنجا پیش رفت که شهری به نام “بغداد” در نزدیکی “مداین” که پایتخت ساسانیان محسوب می‌شد، به عنوان پایتخت جدید بنا گردید. ایرانیان ضمن پذیرش آیین اسلام نوعی مقاومت فرهنگی برای ادامه‌ی حیات هویتی خود می‌نمودند. نهضت‌های مذهبی که در این بین شکل گرفت ریشه در همین مساله دارد. از اواخر قرن سوم در یک دوره‌ی 50 ساله توجه به گردآوری و ثبت شاهنامه‌ها که اساطیر و تاریخ ایران بود همه گیر شد و عمومیت یافت. تمام اینها در خراسان و به فارسی انجام پذیرفت. در این میان زرتشتیان نیز به گردآوری و مدون نمودن آثار مذهبی خود نظیر: دینکرت، بندهشن، بهمن‌یشت، یادگار جاماسپ و… به زبان پهلوی مبادرت ورزیدند.