تاکنون در اهمیت شناسایی متون اصیل و صحیح تاریخی و نقد و مقابله و تصحیح و تحشیه آن ها سخن بسیار رفته و اعتبار مستندات متقن برای بازشناسی تاریخ کهن مردم این ملک و دوباره نویسی آن، چنان که باید شناخته شده است. بر اهل نظر پوشیده نیست که هنوز تاریخ احوال مردم ایران در خلال قرن ها و هزاره های طولانی زندگی آنان، به صورتی که شیوه ی تاریخ نویسی و علم جدید حکم می کند، در مظان تحقیق قرار نگرفته و تلاش های جسته گریخته نیز جز به روشن کردن اجمالی صفحاتی معدود از کتاب عظیم حیات اجتماعی ایرانیان نپرداخته است.