دفترهای اول تا چهارم مثنوی آدم ها، حرف هی کم یا بیش پراکنده، و گاهی منسجم بنده، درباره انسان و لایه های ژرف و زیرین وجودی ش بود؛ اما دفتر پنجم، نقطه ی عطفی در روند و شوند دفترهای مثنوی آدم هاست. این دفتر، هیچ و هرگز هیچ پراکندگی ندارد و در پی بیان یک حرف و ره یافت معین و مشخص است و...