این کتاب دربارهٔ جنگ‌افزارهای ایران در روزگار باستان می‌باشد. چون ایرانیان در کارنامهٔ جهان از جنگاوران بی باک و جهان‌گشایان چیره.دست شناخته شده‌اند، ناگزیر باید از ابزارهای خوب جنگی برخوردار بوده باشند. این چنین هم بود، این است که در زبان پارسی نام‌های صدها ابزار جنگ به جای مانده که برخی از آنها را در پارسی باستان یعنی در نپشته‌های روزگار هخامنشیان و بیشتر آنها را در نامهٔ دینی ایرانیان اوستا می‌یابیم. اوستا با اینکه یک نامهٔ دینی است، یکی از انبارهای دیرین ابزارهای جنگی است. همچنین برخی از نام های این زین ابزارها به دستیاری نوشته‌های پهلوی و پازند، از روزگار اشکانیان و ساسانیان به ما رسیده است. شاهنامهٔ فردوسی یکی دیگر از آن انبارهای گرانبهای جنگی است. از اینها گذشته در همهٔ فرهنگ‌های فارسی نام‌های صدها زین ابزار، یاد گردیده و از برای بسیاری از آنها شعرهای گویندگان پیشین به گواه آورده شده است.