نقد و نظریه فیلم قدمتی کمابیش برابر با خود سینما دارد و تنها پس از گذشت مدتی کوتاهی از ساخت اولین فیلم‌ها، دانشمندانی از علوم مختلف در راستای تبیین و فهم بهتر این پدیده نوظهور، شروع به تدوین و نگارش نقدها و نظریات خود کرده و همگام با کارگردانان و نویسندگان، بنیان و اصول اولیه سینما را وضع نمودند. در دنیای امروز، با وجود گذشت بیش از صدسال از پیدایش سینما، این افراد همچنان به کار خود ادامه داده و همراه با فیلمسازان معاصر خود، به رشد و تکوین سینما یاری می‌رسانند. ازاین‌جهت مطالعه دقیق و سنجیده آرای این اشخاص برای تمامی علاقه‌مندان به سینما و نقد فیلم، از مهم‌ترین امور است. کتاب «سینما، خانه ما» گردآوری شده توسط بابک کریمی و مجموعه‌ای از مترجمان شاخص و مطرح در حوزه سینما، یکی از بهترین منابع تألیف شده در راستای نیل به این هدف است. این کتاب شامل هفده گفت‌وگو با نوزده منتقد و نظریه‌پرداز فیلم می‌شود نظریه‌پردازهای برجسته و شناخته‌شده‌ای که نام هر کدام از آن‌ها به‌تنهایی اهمیت و اعتبار این کتاب را تضمین می‌کند. اسامی این صاحب‌نظران عبارت‌اند از: منی فاربر، پاتریشیا پترسن، پالین کیل، اندرو ساریس، مالی هسکل، ژان دوشه، رابین وود، ریموند دورنیات، شیگه‌هیکو هاسومی، وی اف پرکینز، ویوین سابچک، ژان لویی کومولی، لورا مالوی، سرژ دنه، ویلیام راتمن، تام گانینگ، لزلی استرن، نیکل برنز، یوژنی برینکما. علاوه بر اینکه می‌توان این گفت‌وگوها را مقدمه‌ای بر اندیشه منتقدان و نظریه‌پردازان مدنظر به شمار آورد، بلکه گره از دشواری‌های جستارها و مقاله‌ها و کتاب‌های آن‌ها می‌گشایند و حتی راه‌های جدیدی برای پژوهش گسترده‌تر در حوزه نقد فیلم ترسیم می‌کنند. دراین‌بین، پی‌گرفتن سیر کاری منتقدان و نظریه‌پردازانی که در مقطعی فیلمنامه نوشته‌اند یا فیلم ساخته‌اند می‌تواند نشان‌دهندهٔ دستاوردهای ترکیب نقد و نظریه و عمل باشد. همچنین خواندن سرگذشت بعضی از دست‌اندرکاران شاخص رشته مطالعات سینمایی بسیاران بسیار درس دارد برای وضعیت امروز رشتهٔ سینما در دانشگاه‌های ایران. مطالعه این کتاب هم به سبب انسجام فرمی و ساختاری آن و هم از جهت متن روان و ترجمه درخشانش، بسیار مفید بوده و تجربه‌ای فراموش‌نشدنی را برای تمامی عاشقان و دلباختگان سینما به ارمغان می‌آورد.
