در این کتاب چگونگی فرایند تخصیص مالی در نظام آموزش عالی (که از طریق آن می‌توان بر رفتار گروه‌های آموزشی که رکن اصلی نظام آموزش دانشگاهی محسوب می‌شوند، تاثیر گذاشت)، با مقایسه نظرات اندیشمندان و صاحبنظران مختلف بررسی شده است. همچنین در این کتاب چگونگی به‌کارگیری سازوکار تخصیص منابع مالی مبتنی بر عملکرد تبیین شده است که چنین امری منجر به افزایش خودگردانی و استقلال داخلی، رقابت بین دانشگاه‌ها، توسعه رقابت‌های بین‌المللی، بهبود کارایی و بروندادهای آموزشی، کیفیت و بهره‌وری آموزشی و پژوهشی، ارائه دروس و برنامه‌های درسی مبتکرانه و عمل‌گرا، شفافیت در زمینه استفاده از منابع مالی، تخصیص منابع مالی مناسب و عادلانه، افزایش قابلیت هوشیاری از مصارف و هزینه‌ها، افزایش قراردادهای آموزشی و پژوهشی و در نهایت بهبود همکاری دانشگاه‌ها با تجارت، صنعت و سایر موسسات می‌شود.