در 9 آوریل 1756 روسو به قصد اقامت در خانقاه پاریس را ترک نقشه های دامنه داری به خاطرش سیر نمود و در عین حال آسایش لذیذ زندگانی صحرایی اش تالیف موسسات سیاسی خود را تجدید نمود و به تنظیم نسخه های خلیفه سن پیر پرداخت. ولی در ماه ژوئن پای درختان طراوت بخش بیشه ها و نغمه بلبل و زمزمه خوش آهنگ آب جاری جوی بار رشته خیالات دیگری مخیله او را فرا گرفت آن قسمت حیاتی که تاکنون از آن بی بهره و بایستی به حکم ضرورت بعدا به تعقیب آن مبادرت ورزد به شکل افسان های داستانی به خاطرش سیر نمود…