در میان شاعران و نویسندگان ایرانی، بسیار اندکند کسانی که تامل ها و برنامه های عاشقانه ی خود را به یادگار گذاشته باشند. شاعر برجسته ی معاصر، نیما یوشیج (1338-1276) یکی از این معدود نمونه هاست. در نامه های عاشقانه ی نیما، ما با چشم اندازی بسیار لطیف و شورانگیز روبه رو می شویم. نامه هایی که نه یک بار، بلکه باید چندین و چندبار خواند و از زلالی روح یک شاعر ارجمند روزگارمان سیراب شد.