مایرا عاشق خط خطی کردن، رنگ و نقاشی بود. او با نقاشی‌های زیبایش به خیابان‌های خاکستری و بی‌روح شهر خود جان بخشیده بود. تا اینکه یک روز مرد دیوارنگاری به آنجا آمد و با ورودش اتفاقات شگفت‌انگیزی افتاد. او می‌گفت: «دوستان من! جهان بوم نقاشی شماست.»