ارسطو انسان‌ها را به‌مثابه حیوانات سیاسی تعریف کرده است. او این تعریف را بر اساس مشاهده رفتار مردم یونان در قالب دولت -شهر یا پولیس- که واژه سیاست از آن نشئت‌گرفته - ارائه کرده است؛ بنابراین، دولت - شهر زیستگاه حیوانات سیاسی محسوب می‌شود؛ جایی که افراد جامعه در تعامل با یکدیگر قوانین و نهادهایی را پایه‌ریزی می‌کنند که نظم و عدالت اجتماعی به آن‌ها وابسته‌اند. پس اگر انسان الزاما و در ذات خود موجودی است سیاسی، زندگی بدون سیاست برای او غیرممکن خواهد بود. دولت - شهر می‌تواند حاصل همکاری‌های مدنی باشد، ولی نیرومحرکه اصلی آن عاملی است به نام «اختلاف». اگر میان مردم جامعه هیچ اختلافی وجود نداشته باشد، عملا نیازی هم به سیاست نخواهد بود. سیاست در جامعه‌ای که در وفاق کامل یا تحت استبداد به سر می‌برد شکوفا نخواهد شد، زیرا در این دو حالت، عامل اختلاف محو یا حتی کاملا حذف می‌شود. کتاب «نظریه‌های تأثیرگذار در علم سیاست که شما باید بدانید» به قلم بن دوپره، نویسنده و پژوهشگر انگلیسی، و ترجمه یاشار مجتهدزاده به همین موضوع پرداخته و با ذکر اندیشه‌ها و نظریات تأثیر گذار در علم سیاست، نشان می‌دهد که در یک جامعه‌ی باز سیاسی، فقط در یک مورد توافق مشترک وجود دارد: به‌رسمیت‌شناختن و تحمل تفاوت‌ها؛ بنابراین، سیاست در اصل هنر (به تعبیری علم) ایجاد سازش میان عقایدی است که در برخی موارد، کاملا با یکدیگر ضدیت دارند. در راستای نیل به همین هدف، و همچنین دستیابی جامعه‌ای آرمانی که در آن افراد با هر عقیده و باوری می‌توانند با یکدیگر هم‌زیستی داشته باشند، متفکران و اندیشمندان بسیاری از بنیان‌های فکری متفاوت، دست به تدوین نظریات فراوانی را زده و به اصلاح و برطرف ساختن معضلاتی که این علم در طول تاریخ با آن‌ها روبه‌رو بوده است، پرداخته‌اند. در طول تاریخ پرداخته پس اگر بپذیریم تضاد و اختلاف، جوهر اصلی سیاست است، توجیه یا طرفداری از هرکدام از نظریه‌های تأثیرگذار در علم سیاست، در حقیقت ظلمی بزرگ و کنه معنای این علم و همچنین اصل مطلب این کتاب خواهد بود.