ما در جهانی زندگی می‌کنیم که در آن هرچیزی که سابقا هنر، ادبیات و فرهنگ نام داشت دیگر اثری برآمده از خیال و مهارت خالقانی منحصربه‌فرد نیست، بلکه محصول آزمایشگاه‌ها، کارگاه‌ها و کارخانه‌‌هاست، به عبارت دیگر، محصول ماشین‌های لعنتی. ماریو بارگاس یوسا، یکی از قله‌های ادبیات جهان و از معروف‌ترین نویسندگان آمریکای لاتین، در این داستان از پیرمردی می‌گوید که در گذشته جا مانده است، از سالن‌های سینمایی می‌گوید که نفس‌های آخرشان را می‌کشند، از کتاب‌ها و روزنامه‌هایی که دارند به تاریخ می‌پیوندند و از عشق‌هایی که غبار زمان رویشان نشسته است و دیگر رنگ‌و‌لعاب گذشته‌ها را ندارند.