پسر بروکلینی گرچه صحنه های تقریبا کوتاهی دارد، اما مارگولیز توانسته با هنرمندی در هر صحنه تنشه ای دراماتیک شگفتی خلق کند، شخصیت های وی باورپذیر و دیالوگ هایش بسیار قدرتمند و تأثیر گذارند در تمام نمایش نامه مارگولیز از طنزی هوشمندانه و در اغلب موارد تلخ بهره گرفته است. گرچه او تنها تکه هایی کوچک از زندگی آدم های نمایش نامه را نشان می دهد، اما تصاویر وی چنان دقیق و جامع اند که مخاطب میتواند به راحتی با شخصیتها همذات پنداری کند، دلیل تصمیم هایشان را بفهمد، اندوهشان را درک کند و در نهایت به آنها علاقه مند شود و با اشتیاق آنها را همراهی کند. اریک صبر کن می خوام یه چیزی نشونت بدم اریک صفحه ی تقدیم را باز می کند و به پدرش نشان می دهد. منی آن را می خواند. منی برای مادر و پدرم مکث. یعنی من و مادرت؟ اریک آره منی سرش را به علامت تأیید تکان می دهد .سپس. پس اسمامون کجاست؟ اریک منظورت چیه؟ منی نباید اسممون رو می نوشتی؟ نمی شد بگی برای فیلیس و منی وایس؟» دیگه سوبرداشت پیش نمیومد. اریک چه سوبر داشتی؟ سوبر داشتی پیش نمیاد منی این جوری ممکنه پدر و مادر هر کس دیگه ای هم باشه. اریک نوشتم مادر و پدرم، کتاب منه.