شعر او روانی خاص دارد؛ بین کلمه ها و جمله هایش گفتگویی فعال در جریان است، اما آن چه به این روانی جان می بخشد نه ادبیت موجود بلکه جهانی است که پشت شعرش شکل می گیرد. شعرش شعری جاندار و سیال است و فقط چیدمان کلمات نیست که مخاطب از کنارش به راحتی بگذرد.