علم معناشناسی از شاخه‌های مهم زبان‌شناسی است که بهره‌گیری از آن به گسترش معانی یک متن می‌انجامد. استفاده از این علم در متون مقدس (کتاب و سنت) می‌تواند لایه‌های معنایی جدیدی را به‌صورت حوزه‌های معناشناختی به جامعۀ دینی عرضه نماید. کتاب حاضر با بهره‌جستن از «معناشناسی» تلاش‌ داشته گوشه‌ای از گسترۀ معنایی واژگان اخلاقی نهج‌البلاغه را در قالب میدان‌های معناشناختی و تشکیل سیستم‌ها و حوزه‌های معنایی آشکارسازد تا خوانندگان با عمق و وسعت بهتری به افق‌های معنایی سخن امام‌المتقین (علیه‌السلام) بنگرند و بیش از پیش کاربردی‌بودن واژگان اخلاقی این کتاب سترگ را دریابند. (برگرفته از متن ناشر)