پژوهش حاضر روابط خارجی میان اتریش و ایران از دوران صفویه تا آخر حکومت پهلوی را در سه فصل پوشش داده است. در فصل نخست روابط خارجی ایران با اتریش در دوران صفوی مورد بررسی قرار می‌گیرد. در فصل دوم که به بررسی روابط خارجی دو کشور در حوزه‌های سیاسی، نظامی، اقتصادی و فرهنگی در دوران قاجار اختصاص دارد، به دو پرسش مهم پاسخ داده می‌شود؛ نخست اینکه چرا تکیه اصلی روابط ایران و اتریش در عصر قاجار بر روابط نظامی قرار دارد و دوم اینکه به چه دلایلی علیرغم تلاش دولتمردان قاجار مبنی بر کشاندن اتریش به بازی قدرت در ایران، این کشور آنچنان که انتظار می رفت نتوانست سیاست نیروی سوم را در ایران اجرا کند. فصل سوم نوشتار حاضر به بررسی روابط ایران و اتریش در دوران رضاشاه و محمدرضاشاه اختصاص دارد. اساس بخش های مختلف این فصل چرخش و تغییر کلی در روابط بین دو کشور در مقایسه با عصر صفوی و قاجار را مدنظر قرار می دهد.