رئالیسم انتقادی حاوی چهار مقطع رئالیسم استعلایی، طبیعت‌گرایی انتقادی، نظریه نقد تبیینی و رئالیسم انتقادی دیالکتیکی است. هر مقطع، قبی-قبلی‌ها را مفروض می‌گیرد. آن‌ها می‌توانند این‌گونه لحاظ شوند که چگونه و به ترتیب، علم، علم اجتماعی، اخلاق عینی و طبعا-رهایی و همچنین علیت، فرآیند و تغییر- و طبعا نه تنها امکان تردید، میل و ترس، بلکه همچنین خلاقیت، عشق و آزادی- هم ممکن و هم ضروری‌اند.
