جی. ام سینگ در چشمه قدیسان با بهره جستن از داستان ها و زبان عامه تحولات دینی، اجتماعی و فرهنگی ایرلند در اواخر قرن نوزده را به نمایش می گذارد. او تضادهای پیچیده بین بینایی و کوری و رویا و حقیقت را در قالب یک کمدی هجوآمیز که به مرور، تلخی در پس آن پررنگتر می شود روایت می کند.