این نگاشته از طلب حقیقت سخن می گوید؛ حقیقتی که خواننده در نهایت درمی یابد که حقیقت و به معنایی خداوند، درون خود اوست. واسوانی در قالب مریدی در طلب حقیقت، آغاز جست و جوی حقیقت در محضر مرد خدا را برای خواننده تعریف و او را با خود همراه می کند. با خواندن این کتاب به این اطمینان دست می یابیم که بی تردید آن که ما را آفریده، هرگز تنها به حال خود رهایمان نکرده، بلکه پیوسته همراه و درون ما حضور داشته است. واسوانی خواننده را فرامی خواند تا به درون خودب برود و با شناخت خود، اصلی ترین گام برای آگاهی را برداشته است. واسوانی در چهرهٔ زایری در راه، هر روز در محضر زندگی حضور می یابد تا عطش پرسش های ذهن کنجکاو و حقیقت جوی خود را فروبنشاند و پاسخی که به پرسش های گوناگون خود دریافت می کند، مراجعه به درون و درک این حقیقت است که موجودات و پدیده های جهان در وحدت و یکپارچگی با هم در همۀ زمان ها و مکان ها به حقیقت و آرامش واقعی دست می یابند.