احوال بشر همواره متلاطم و دگرگون است. هیچ وضعیتی ثابتی به او روی نمی آورد. نوسانات خوشی و رنج و اندوه زمانی رهرو را به یک تعادل و میزان رهنمون می سازد که بتوانند با آگاهی در آمیزد، آگاهی، جهالت نفس را پس میزند و او را به یک هماهنگی رهنمون می سازد، تا زمانی که نفس به امورات رهرو خط میدهد هرگز قادر نخواهد بود به آرامش دست یابد. پادشاه اوضاع نابسامان رهرو را زیر نظر میگیرد و با اتصالی که با آگاهی برقرار میکند لازمه رسیدن به نیک فرجامی و سعادت را در سایه الهام از توصیه های او ترسیم میکند.