آقا رجب همیشه فکر میکرد با آرزوهایش چه کار کند. تا اینکه یک روز همه آرزوهایش را ریخت توی گونی. بعد هم گونی را کول کرد و برد به آسیاب.توی آسیاب، آرزوهایش را آرد کرد. با آردشان، نان پخت. نانها را مردم خوردند و همه شدند آقا رجب!