در کتاب «کلاه حصیری» کتابی تصویری است. غروب که شد، مترسک همان طور روی پای زخمی اش خم شد و آن قدر به نخلستان نگاه کرد تا پیرمرد آمد کنارش و به پای زخمی مترسک دست کشید. مترسک او را شناخت. خالو محمد بود. خالو محمد گفت: «فردا می آیم درستت می کنم».