«آدلین ویرجینیا وولف»، در سال 1882 میلادی در خانواده ای اهل علم و ادب در انگلستان متولد شد. او در سیزده سالگی مادرش را از دست داد و تحت نفوذ پدر قرار گرفت. او که به دلیل ضعف مزاج از تحصیل در مدرسه منع شده بود، نزد پدر به خواندن آثار فیلسوفانی چون افلاطون، اسپینوزا و هیوم پرداخت. پس از مرگ پدر، به همراه برادران و خواهران خود در گروهی به نام «بلومزبری»، به بحث و نقد می پرداخت. ویرجینیا پس از چندی به یکی از بزرگ ترین نویسندگان قرن بیستم، یکی از پیشگامان جنبش های آزادی زنان، ناشر، منتقد ادبی، نویسنده مقالات طنزآمیز و انتقادی و مبارزی سوسیالیست تبدیل شد، ولی همواره با مشکلات فراوانی روبه رو بود که منجر به افسردگی اش شده بودند. وولف در سال 1941 در حالی که جیب های خود را پر از سنگ کرده بود، به داخل رودخانۀ «اوس» پریده و خودکشی کرد. کتاب حاضر حاوی سرگذشت وی، دو مقاله دربارۀ وی و نیز نقد برخی آثار وی از جمله به سوی فانوس دریایی، خیزاب ها، و خانم دالووی است.