نخستین بحث درباره نمایش هند باستان، کتاب «ناتیا شسترا» است که احتمالا در قرن دوم میلادی نگاشته شده است. این کتاب جامع به نحوی روشن و دقیق با همه شاخه‌های هنرهای نمایش، ساختمان تماشاخانه، تهیه و اجرای نمایش، استخوان‌بندی نمایش‌نامه‌ها، موسیقی، رقص، لباس، آرایش و... مربوط می‌شود. بنا به گفته این کتاب، هر وقت که اعمال خدایان و حکیمان در صحنه، عملی شود می‌توان آن را نمایش خواند. کتاب حاضر، حاوی مقالاتی در خصوص نمایش است. مقاله نخست کتاب از «بهرام بیضایی» با عنوان «نمایش در هند» است. «تئاتری شدن نقد هنری» از «کامران سپهران» عنوان مقاله بعدی است. وی در این مقاله، مبانی فلسفی و زمینه‌های شکل‌گیری نقد هنری را کاویده و نشان می‌دهد که چگونه نقد هنری، کارکرد سنتی خود را از دست داده است. مقاله سوم کتاب با عنوان «گام زدن در مه» از «محمد چرم‌شیر» به بررسی آثار نمایشی «علی اصغر صفوی» ملقب به «صفی» اختصاص یافته است. در مقاله بعدی کتاب، زندگی و آثار «رضا کمال شهرزاد» از نمایش‌نامه‌نویسان معاصر و نقدی بر یکی از آثار او فراهم آمده است. «مهارت‌های گم‌شده تئاتر ایران» از «حمید امجد»، «شرح یک شکست» اثر محمد رضایی راد و درج بخشی از ترجمه کتاب «تئاتر شرق، غرب و جهان» اثر «استیو تیلیز» برگردان «حمید احیاء» دیگر مقالات کتاب را تشکیل می‌دهد.