در دوره ی کارشناسی بود که با اشعار احمدرضا احمدی آشنا شدم.دنیای پر رمز و رازی داشت و همین برایم کافی بود که به سمتش کشیده شوم.اما گویی زمانش فرا نرسیده بود.دوره ی کارشناسی به پایان رسید و دوره ی کارشناسی ارشد آغاز شد و من پایان نامه ام را با موضوعی مرتبط با ادبیات داستانی انتخاب کردم و به پایان رساندم.حال که وارد دوره ی دکتری شده بودم،جای خالی کار درباره شعر را احساس میکردم.موضوع را با استادم دکتر نیکویی در میان نهادم و ایشان که در تمام مراحل زندگی علمی ام همراهم بودند.