آهنگ‌ها و ترانه‌های محلی نه‌تنها بخش مهمی از موسیقی ملّی، که بخش مهمی از فرهنگ ملی به‌شمار می‌روند. این گنجینه‌ی گرانسنگ حاوی مجموعه‌ای از عقاید، باور‌ها، آداب و رسوم، عواطف و ذوق و احساسات مردم یک سرزمین از زمان‌های دور تا به امروز است که چون آیینه‌ای شفاف بخش‌هایی از تاریخ پر‌فراز و نشیب هر قوم و ملتی را به نمایش می‌گذارد و هم از این‌رو است که محققین و دانشمندان علوم انسانی در اقصی نقاط جهان، از دیرباز، گردآوری، تدوین و تجزیه و تحلیل آنها را وجهه‌ی همت خود ساخته‌اند.
این آهنگ‌ها و ترانه‌ها با داشتن خصایصی چون سادگی، زیبایی، پختگی، غنای درونی و در نهایت مختصر و مفید بودن، نمونه‌هایی شگفت‌انگیز از فصاحت و بلاغت عمیق مردمی را به‌نمایش می‌گذارند که در عین کامل بودن، ظرفیت بسط و گسترش فراوانی را در خود ذخیره دارند.
در حوزه‌ی موسیقی، سوای از کاربرد‌های حرفه‌ای آن در موسیقی‌شناسی و آهنگسازی و غیره، در زمینه‌ی آموزش نیز امروزه بیش از هر زمان در مدارس موسیقی فراگیری، نواختن و خواندن این آهنگ‌ها و ترانه‌ها، همراه سایر تمرینات تکنیکی توصیه می‌شود؛ چرا که بهترین دستمایه را برای پرورش ذوق و بالا بردن فرهنگ هنرجویان و نوازندگان در اختیار می‌گذارند.
