ماریا بارگاس یوسا( -۱۹۳۶)، نویسنده پرویی برنده جایزه نوبل ادبیات است. «یادداشت های عراق» شرح سفر دوازده روزه یوسا به همراه دخترش به عراق در سال ۲۰۰۳ است. شرح گفت و گوی او با چهره های سیاسی – مذهبی عراق و انسان هایی که با سقوط صدام آزاد شده اند: آزادترین مردم دنیا؛ آزادی ای که بدون قانون است و به هرج و مرج انجامیده. این کتاب در واقع شرح کشوری است که زیر سلطه حاکمی دیوانه به نازل ترین سطح سقوط کرده است. کتاب از چندین مقاله تشکیل شده که یوسا آن ها را در روزنامه های معتبر منتشر کرده است. این یادداشت ها تنها شرح سفر نویسنده ای جهانی به کشوری مصیبت زده نیست، بلکه شرح سیاست مداری نویسنده است که می خواهد تاثیر حمله نیروهای ائتلاف را روی عراق و مردم عراق بسنجد. در مجموع یوسا با حمله نیروهای اعتلاف برای سقوط صدام حسین موافق است، هر چند گویا تا قبل از این سفر چندان موافق آن نبوده است. دلایل آن را دیوانگی صدام و شکل نگرفتن جامعه مدنی در کشوری با حاکمی خون ریز می داند. مردمی هم که با یوسا گفت و گو کرده اند و گه گداری جزو مردم عادی هستند، با وجود مشکلات فراوان شان پس از سقوط صدام (قطع آب، نبودن امنیت، قطع برق، انفجارها و ترورها و...) زندگی پس از دیکتاتور را بیشتر می پسندند تا زندگی در امنیتی پوشالی زیر سلطه حاکمی دیوانه و حزبی قرون وسطایی.کتاب از این منظر خواندنی است که دیدگاه سیاستمدار- نویسنده ای مشهور را نسبت به پدیده ای که عواقبش هنوز که هنوز است گریبان منطقه را گرفته، بیان می کند. همچنین این کتاب حاوی مدارک و اسنادی ارزنده از عملکرد نیروهای ائتلاف در حمله به این کشور است که خواننده می تواند از تجربه عراقی هایی که به نوعی موفق شده بودند از دیکتاتوری رژیم صدام جان سالم به در ببرند، آگاه شود و قضاوت درست تری نسبت به آنچه در عراق اتفاق افتاده داشته باشد.