این کتاب معماری تصویر (فضای وجودی در سینما) زمینه های تجربی مشترک سینما، هنر و معماری را بررسی می کند. پالاسما به دقت بررسی می کند که کارگردانان کلاسیک آلفرد هیچکاک، استنلی کوبریک، میکل آنژ آنتونیونی و آندری تارکوفسکی چگونه از تصاویر معماری برای ایجاد حالات عاطفی در فیلم های خود استفاده کردند. او همچنین شباهت های خیره کننده بین مناظر نقاشی و مناظر فیلم را بررسی می کند.