فریبا کلهر پس از خلق آثار زیادی در زمینه ادبیات کودک و نوجوان و بعد از نوشتن چند رمان در حوزه بزرگسال با رمان «عاشقانه» توانسته دیگر بار نظر مخاطبان به ویژه مخاطبان عام را تا حد زیادی به خود جلب کند. «عاشقانه» رمانی با زبانی روان و لحنی محاوره ای، روایت سرراست از ماجرایی عاشقانه را در کوچه پس کوچه های «گیشا» -مکان اغلب داستان های کلهر- بازگو می کند. نویسنده در این اثر گاه در پی تکرار فرمول های موفق آثار گذشته است و گاه قدم از آن ها فراتر می نهد و در این میان فراز و نشیب هایی را طی می کند که زمانی خواننده را به سلامت از ورطه ملالت می رهاند و اوقاتی در پیچ وخم های متن خود سرگردان می گذارد. کلهر در «عاشقانه» نشان داده است به آن میزان که مثلا در رمان «شوهر عزیز من» در روایت اول شخص با راوی زن توفیق دارد در درک مکانیزم ذهن مردانه موفق نیست؛ راوی مرد «عاشقانه» ذهنی زنانه دارد، در پی جزئیات است و نگاهی آن قدر ریزبینانه به اطراف و اشخاص می اندازد که واقع نمایی را دچار خلل می کند؛ هر چند نویسنده با زیرکی به این خصیصه شخصی راوی اشاره می کند و این گونه به دنبال پوشاندن این نقیصه در داستان گویی خود است. در این رمان سه زن در زندگی مرد داستان حضور دارند و هر کدام از این زن ها چهره ای از شخصیت زن را در زندگی مرد نمایندگی می کنند؛ یکی چهره مادر، دیگری چهره همسر و یکی دیگر در نقش عشق مرد هستند...