امروزه سرمایه ی فرهنگی یکی از شاخص های اساسی در توسعه فرهنگی به شمار می آید و بدون توجه به شاخص های سرمایه فرهنگی امکان دستیابی به توسعه پایدار وجود ندارد از این رو کشور ها تلاش میکنند که با ارتقای سطح شاخص های فرهنگی (میزان و نوع مصرف کالاهای فرهنگی مشارکت فرهنگی موفقیت آموزشی دستیابی به تحصیلات آموزشی و...)در جهت دستیابی به اهداف کلان ملی گام های موثری بردارند.در ایران نیز خوشبختانه طی چند سال اخیر مدیران و نخبگان فرهنگی به این مقوله توجه نشان داده اند و کتاب حاضر جزو اولین کتاب هایی است که در زمینه سرمایه فرهنگی منتشر شده است.از جمله اهداف این کتاب معرفی سرمایه فرهنگی به سیاست گذاران مدیران محققان فرهنگی مراکز تحقیقاتی و دانشجویانی است که میخواهد به صورت هدفمند در تبیین چشم اندازهای فرهنگی برنامه ریزی فرهنگی و ارزیابی و کنترل نهادهای فرهنگی-اجتماعی گام بردارند.مطالعه ی این کتاب مارا به این نتیجه رهنمون می سازذ که باید به فرهنگ و مبانی از دیگاه علمی و بومی نیز توجه خاص مبذول داشت و عدالت فرهنگی را در جامعه ایرانی اجرایی ساخت به همبن مننظور مطالعه کتاب حاضر به مخاطبانی که به نوعی در عرصه مبانی فرهنگی در جست و جوی شاخص ها و مبانی ارزشی و بومی سرمایه فرهنگی اند توصیه میشود.