هشت سال دفاع مقدس همراه با خود جریان نیرومند فرهنگی را در حوزه شعر، قصه، نمایشنامه، نقاشی، سینما و تئاتر به وجود آورد که تجربه‌هایی تازه و بدیع را در لا‌به‌لای شبکه عظیم فرهنگی آن می‌توان یافت. مطالعه، تحلیل، تحقیق، تبیین و نقد و بررسی همه‌سو‌نگرانه و شناخت و باز‌یافت این حادثه عظیم در همه ابعاد بایسته و ضروری است. در فرایند تحلیل، تبیین، باز‌نمایی و باز‌گویی حوادث هشت سال دفاع مقدس در حوزه ادبیات، پژوهشگران و صاحب‌نظران هر‌یک به فراخور دریافت و حوزه مورد مطالعاتی خویش بر سر دفتر آن ایام عنوانی نهاده‌اند تا در ذیل آن، به باز‌نمود فضاهای متفاوت عاطفی، تخیلی، زبانی و بیانی ادبیات آن ایام بپردازند. با گذشت زمان و فاصله‌گرفتن از آن روزها، پرونده پر ورق ادبیات آن ایام قطورتر و سنگین‌تر شد و به موازات رشد زوایای دید و گسترش نوشتار در حوزه این تحول بزرگ اجتماعی، نویسندگان، اندیشمندان و صاحب‌نظران، نام‌هایی متفاوت، اما شبیه به‌هم از نظر مضمون و ترکیب‌سازی به کار برده‌اند؛ تا جایی که تنوع موضوعات مطرح‌شده منجر به تکثیر عناوین به ادبیات جنگ، ادبیات پایداری، ادبیات مقاومت، ادبیات متعهد و ملتزم و ادبیات دفاع مقدس شده است. کاربرد این عناوین به‌جای یکدیگر و قرار‌دادن موضوعی ذیل عنوان بدون ارتباط علمی و منطقی، کار شایسته‌ای به نظر نمی‌رسد؛ در‌حالی‌که برخی از این موارد به‌عنوان زیر‌مجموعه در دل مجموعه‌ای بزرگ‌تر قرار دارند که شایسته شناخت و باز‌نمایی دقیق هستند.
