رمان «سلول ۷۲» با قلمی واقع گرا نوشته شده و می توان تاثیرات مطالعه ادبیات را در قلم نویسنده اش مشاهده کرد. به عبارتی، بین رگه های واقع گرایی در روایت داستان، می توان پایان بندی اثر را با تراژدی ، زبانی هانس کریستین اندرسن گونه و شاعرانه همراه دید. از میانه های داستان، خواننده به یاد «قمارباز» داستایوفسکی و انتهای آن هم به یاد «دخترک کبریت فروش» هانس کریستین اندرسن می افتد.