در داستان می‌خوانیم: «مرد و زن، کوچک و بزرگ، پیر و جوان از خانه‌ها بیرون می‌دویدند. هر کس خبر را می‌شنید، هرچه در دستش بود و به هر کاری مشغول بود، زمین می‌گذاشت و می‌دوید. همه سراسیمه و هیجان‌زده بودند. اطراف کربلا ازدحام عجیبی پرکرده بود. آن‌ها که برای زیارت از راه‌های دور آمده بودند، رفتنشان را به تأخیر انداخته بودند».