جین لارکین دختر ده ساله یک خانواده مهاجر در دره سن خواکین، کالیفرنیا، در اواخر دهه 1930 است، زمانی که آمریکا هنوز از اثرات رکود بزرگ رنج می برد. ارزشمندترین دارایی او یک بشقاب بید آبی است که زمانی به مادربزرگش تعلق داشت. تصویر پل و نهر و خانه ای کوچک روی صفحه طرح بید نشان دهنده خانه دائمی اوست. جینی به سختی می تواند خانه قدیمی خود، مزرعه ای در تگزاس را به خاطر بیاورد، و اکنون که پدرش کارگری دوره گرد است، جایی برای خود و دوستان ماندگار ندارد، زیرا خانواده باید دائما جابجا شوند. علیرغم فقر شدید، اما فضای خانواده صمیمی و دوست داشتنی است اما روز به روز زندگی سخت تر میشود...   برای جینی این بشقاب بید آبی نماد خانه ای است که او قبل از از دست دادن زمین خود و تبدیل شدن به کشاورزان مهاجر داشته است. این بشقاب نشان دهنده امید جانی برای زندگی بهتر و خانه واقعی است.