کتاب «موسیقیدن» نوشته‌ی کریستوفر اسمال، یکی از آثار پیشگامانه و تأثیرگذار در حوزه‌ی موسیقی‌شناسی است که به بازتعریف مفهوم موسیقی و فرایند ساخت و اجرای موسیقی می‌پردازد. این کتاب، که به نوعی چالشی بر دیدگاه‌های سنتی در مورد موسیقی است، تلاش می‌کند تا مفهوم «موسیقیدن» را به عنوان یک فعالیت اجتماعی و تعاملی معرفی کند، جایی که موسیقی فقط به عنوان یک اثر هنری مورد توجه نیست، بلکه به عنوان فرایندی که در آن مردم درگیر هستند، مورد بررسی قرار می‌گیرد. در «موسیقیدن»، اسمال بر این نکته تأکید می‌کند که موسیقی نباید فقط به عنوان یک اثر ثابت و بی‌تغییر در نظر گرفته شود، بلکه باید به عنوان یک فعالیت اجتماعی و تعاملی درک شود که در آن افراد مختلف نقش‌های گوناگونی را ایفا می‌کنند. او بر این باور است که هر فردی که در فرایند موسیقی شرکت می‌کند - چه به عنوان نوازنده، شنونده، آهنگساز یا حتی به عنوان یک منتقد - در حقیقت در حال «موسیقیدن» است. اسمال از طریق این کتاب به بررسی مفاهیمی مانند نقش موسیقی در جامعه، تأثیر آن بر روی افراد و گروه‌های اجتماعی مختلف و نحوه‌ی تفسیر و درک موسیقی می‌پردازد. او همچنین به تجزیه و تحلیل نقش‌هایی که موسیقی در فرهنگ‌های مختلف ایفا می‌کند می‌پردازد و نشان می‌دهد که چگونه این نقش‌ها می‌توانند بر اساس زمینه‌های فرهنگی و اجتماعی متفاوت باشند. کتاب «موسیقیدن» به عنوان یک منبع مهم برای دانشجویان و پژوهشگران موسیقی‌شناسی و هنر، همچنین برای علاقه‌مندان به فهم عمیق‌تر موسیقی و تأثیرات آن بر جامعه و فرهنگ، ارزشمند است. اسمال با نگاهی نوآورانه و تحلیلی به موسیقی، خوانندگان را به چالش می‌کشد تا درک خود از موسیقی را بازنگری کنند و به تعاملات گسترده‌تر و معنادارتری که در پس فرایند «موسیقیدن» قرار دارد، توجه کنند. در نهایت، «موسیقیدن» نه تنها به بررسی موسیقی به عنوان یک فرم هنری می‌پردازد، بلکه به تعریف مجدد موسیقی به عنوان یک فعالیت اجتماعی و تعاملی می‌پردازد که می‌تواند بینش‌های جدیدی را در مورد نحوه‌ی تجربه و تفسیر موسیقی ارائه دهد.