«بهروز غریب‌پور» اثر ناصر فکوهی در چارچوب پروژه‌ای به نام «تاریخ فرهنگ ایران مدرن» چاپ شده است. ناصر فکوهی هدف از این پروژه را رسیدن به تالیف‌هایی با نگاه فرهنگی اجتماعی برای درک مدرنیته، در همۀ ابعاد مثبت و منفی آن، در ایران کنونی می‌داند. تا از این رهگذر شاید بتواند از مشکلات فرهنگی بر اساس داده‌ها و تجربیات گذشته گره‌گشایی کند. این پروژه از سال ۸۴ آغاز شده است و در نخستین مرحله شامل مصاحبه‌های شفاهی و گردآوری اطلاعات بوده است. ناصر فکوهی امکانی فراهم آورده تا بزرگان اثرگذار بر فرهنگ مدرن ایران، روایت‌شان را از زندگی خودشان بگویند تا مخاطب با تاثیر آن‌ها بر شکل‌گیری فرهنگ مدرن ایران، آشنا بشود. کتاب «بهروز غریب‌پور» دو مقدمه به قلم ناصر فکوهی دارد؛ یکی دربارۀ پروژۀ تاریخ فرهنگی ایران مدرن و دیگری در بارۀ غریب‌پور با عنوان «یک عمر تلاش فرهنگی». بعد از این دو مقدمه یادداشتی از حسین پاکدل آمده است و بعد متن گفتگوی فکوهی با غریب‌پور آغاز می‌شود. که در آن غریب‌پور از زندگی و فعالیت‌هایش در عمر ۷۳ ساله‌اش، می‌گوید. غریب‌پور در خانواده‌ای پرجمعیت در سندج متولد شده است. در شانزده سالگی نمایش «آرش کمانگیر» را روی صحنه می‌برد. در هجده سالگی سرپرست گروه تئاتر شهاب کردستان می‌شود و نمایش زاویه نوشته غلامحسین ساعدی را به روی صحنه می‌برد و در بیست سالگی وارد رشته تئاتر دانشکدۀ هنرهای زیبای دانشگاه تهران می‌شود. غریب‌پور سپس تجربیاتی و مطالعاتی در زمینۀ نمایش‌های خیمه‌شب‌بازی، تخت‌حوضی و تعزیه انجام می‌دهد. عضویت در گروه تئاتر عروسکی کانون، آموزش بازیگری زیر نظر مصطفی و مهین اسکویی، اقامت در ایتالیا، بازگشت به ایران، برپایی نخستین تماشاخانه کودک ونوجوان در کانون پرورش فکری و سرپرست آموزش تئاتر و تئاتر عروسکی کانون به مدت نه سال، برخی از فعالیت‌های دیگر غریب‌پور هستند. بخش‌هایی از زندگی شخصی و فعالیت‌های پرشمار و پرثمر غریب‌پور در سال‌های طولانی، در خلال این گفتگو، روایتی جذاب را شکل می‌دهد. از خلال این گفتگو بسیاری از اتفاقات رخدادهای فرهنگی در سال‌های دور و نزدیک نیز روایت می‌شوند. بعد از این گفتگو بخشی با عنوان «دربارۀ آثار» وجود دارد که در آن رضا آشفته و زینب لک با غریب‌پور دربارۀ اپرای ملی گفتگو کرده‌اند. «از عقلانیت تا جنون» عنوان نقدی از مجید گیاهچی درباره اپرای ملی است که در ادامه آمده است. «سال‌شمار زندگی و آثار» و «کتاب‌شناسی و آثار نمایشی» پایان‌بخش کتاب «بهروز غریب‌پور» هستند.