اسرارالتوحید یا اسرارالتوحید فی مقامات شیخ ابی سعید ابی الخیر، پس از یک صد و سی سال از مرگ ابوسعید ابی الخیر در خراسان، توسط یکی از نوادگان او به نام محمد بن منور نگاشته شد. تألیف کتاب پس از حمله غزان به میهنه انجام گرفته است و آن را در حدود سال ۵۷۰ هجری قمری دانسته اند. محمد بن منور کتاب خود را به سه باب تقسیم کرده است. باب اول در ابتدای حالت شیخ، باب دوم که به بیان حالات شیخ ابوسعید در سال های میانی زندگی او اختصاص دارد، بسیاری از گفته ها و اشعاری را که به زبان وی رفته، گردآوری و نقل کرده است و باب سوم انتهای حالت شیخ است. این کتاب انشایی روان و منسجم دارد و در دوره اوج سبک مصنوع شکل گرفته ولی تنها در مقدمه مصنوع است و به غیر آن در ردیف سبک مرسل قرار دارد.