«گندم و نان و متعلقات آن در ادب فارسی و فرهنگ ایرانی و اسلامی بازتابی بس گسترده و شگرف دارد. این دو موهبت الهی قوت غالب افراد و مایه زندگی و آسایش آن‌هاست. قداست و حرمت این دانه بهشتی در نزد جهانیان چون آب که مایه حیات هر موجود است، با ابدیت همنوایی جدایی‌ناپذیری دارد.» نگارنده در پژوهش حاضر به شناخت مسائل گندم و نان و قداست آن در ادیان توحیدی و بررسی آن در فرهنگ و ادب پارسی پرداخته است. در این اثر ضمن اشاره به آداب و رسوم و باورهای مردم در زمینه تقدس گندم و نان در ادیان الهی، به زندگی‌نامه برخی از نویسندگان و شاعران و مطالب و یا اشعار مرتبط با موضوع توجه شده است.