اکنون ما ایرانی‌ها برای پی بردن به اهمیت آثار باستانی و بیان جنبه‌های علمی و فرهنگی آن و دانستن مزایای بی‌شمار موزه‌ها و صنعت توریسم، که مشتقات جدایی‌ناپذیر آن هستند، به کلی بی‌اطلاع مانده و آثار باستانی و مکان‌های تاریخی و آرامگاه‌های بزرگان و نیاکان باستانی خود را با دستان خود از بین برده‌ایم. یا اجازه می‌دهیم قاچاقچیان حرفه‌ای آنها را نابود کنند و در برابر چشمان بی‌تفاوت ما اثری از آنها باقی نگذارند و هرآن‌چه را که می‌یابند راهی موزه‌های خارجی کنند. این غفلت و بی‌خبری تا آن‌جا ادامه دارد که عده‌ای از ایرانی‌ها حاضرند به موزه‌های خارجی بروند و از این آثار بازدید کنند، بدون آن که از خود بپرسند چنین حجم عظیمی از آثار باستانی و میراث فرهنگی ما به چه علت راهی موزه‌های خارجی شده است. نگارنده در پژوهش حاضر ضمن مروری بر تاریخچة حفاری‌های بی‌رویه باستان‌شناسی اهمیت فرهنگی و اقتصادی موزه‌ها، و سرنوشت آثار باستانی در سال‌های نخست انقلاب، گزارشی از حفاری‌های باستان‌شناسی در منطقة زیویه و به یغما رفتن آثار باستانی این منطقه به وسیلة قاچاقچیان آثار باستانی را به دست می‌دهد.
